3 minuty

Druk 3D na bazie żywicy

Druk 3D na bazie żywicy (pozafilamentowy)

Należy przyznać, że drukowanie przestrzennie za pomocą drukarek filamentowych jest technologią najbardziej rozpowszechnioną. Nie można jednak zapominać, że nie jest to jedyny sposób na efektywne zrealizowanie swojego projektu druku 3D. Na rynku ciągle obecne są przecież modele drukarek oparte na innych technologiach – takie, które nie wykorzystują filamentu jako budulca. Na czele tych technologii stoi pionierska w historii rozwoju druku 3D stereolitografia (SLA), która – wykorzystując żywicę jako materiał – jest w stanie tworzyć szczegółowe wydruki o wysokiej rozdzielczości. 

Proces druku SLA polega na tym, że ultrafioletowy laser podąża za kształtem obiektu, który ma być wydrukowany. Warstwy żywicy wrażliwej na promieniowanie UV (inaczej żywicy fotopolimerowej) są nakładane kolejno na siebie. Laser utwardza powstały obiekt i tak tworzy się jego wydruk. Ten proces jest niezwykle ciekawy od strony technologicznej. W żywicy zanurza się stół roboczy, który następnie jest sukcesywnie opuszczany na wysokość kolejnej warstwy. Światło lasera kreśli kształt danego obiektu, utwardza żywicę, a ta z kolei przykleja się do powierzchni stołu roboczego. Następnie stół jest podnoszony do wysokości kolejnej warstwy. I ten cykl powtarzany jest, aż do momentu powstania całego produktu. 

Żywice są dostępne w 500-mililitrowych i 1-litrowych butelkach. Ich ceny są wyższe, aniżeli ceny poszczególnych filamentów. Dodatkowo koszty żywicy wzrastają wraz z ich specjalnymi cechami charakterystycznymi, jak np. jeszcze większą wytrzymałością, stopniem elastyczności czy sztywności. Tym, co ciągle pozostaje polem do dopracowania, to kolorystyka żywic. W porównaniu do filamentów paleta barw ciągle wydaje się ograniczona (głównie czerń, szarość, biel i żywica bezbarwna).

Zamiast lasera do utwardzenia żywicy może zostać użyte światło widzialne, emitowane za pomocą projektora. Mowa tu o technologii DLP (Digital Light Processing). Warto także wspomnieć o procesie produkcyjnym UV LCD, podczas którego żywica jest utwardzana światłem pochodzącym z ekranu LCD. 

Reklama

Jakie są główne różnice między drukiem z filamentów i przy użyciu żywic?

Zastosowanie żywic pozwala na osiągnięcie precyzyjniejszego wydruku. Żywice dobrze się sprawdzą przy detalach, do tego gwarantują gładkość powstałych powierzchni. Ze względu na ich wysoką cenę z pewnością warto myśleć o nich przy produkcjach niskoseryjnych i takich, gdzie precyzyjnie wytworzone detale grają główną rolę.  Za ogromną zaletę żywic należy uznać ich biokompatybilną odmianę – to ten rodzaj żywic może mieć po sterylizacji kontakt z ludzkimi tkankami, zatem być wykorzystywany w szeroko pojętej medycynie np. protetyce. 

Wydruk filamentowy lepiej zastosować do obiektów wymagających mniejszej precyzji lub też takich, gdzie poszczególne elementy są dużych rozmiarów. Druk filamentowy jest szybszy i bardziej ekonomiczny od żywicznego. Wytwory powstałe z filamentów nie wymagają także żadnych zabiegów poprodukcyjnych. Inaczej wygląda to po zastosowaniu żywic. Wytworzony obiekt musi zostać poddany czyszczeniu, co znowu wpływa na wydłużenie czasu i zwiększenie kosztów. 

Jeśli mierzysz się z dylematem, który rodzaj technologii druku 3D wybrać do realizacji swojego projektu – skorzystaj z wiedzy i doświadczenia profesjonalistów z branży 3D, zrzeszonych na Platformie LaserTrade. W jednym miejscu spotkasz praktyków, którzy pomogą Ci podjąć najlepszą decyzję i uzyskać optymalny efekt. LaserTrade to Twoje miejsce druku 3D. 

Sponsorzy generalni

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *